Home अध्यात्मिक ही सवय जर तुम्हाला ही असेल तर त्या वरती आवर घाला

ही सवय जर तुम्हाला ही असेल तर त्या वरती आवर घाला

0
ही सवय जर तुम्हाला ही असेल तर त्या वरती आवर घाला

श्री स्वामी समर्थ.
एकदा एका जंगलात एक गुरू आपल्या शिष्या सोबत चालत जात होते.
आणि त्याच्या मागे काही अंतर ठेवून चार खोड कर मुले ही त्यांची चेष्टा करत त्यांचा पाठलाग करत होती. गुरुजी काही न बोलता पुढे चालत आहे म्हणून तो शिष्य ही काही प्रतिक्रिया न देता गुरुजींच्या मागे मागे चालू लागला.

ची मुले ही तशीच चेष्टा करत मागे येतच होती.
एक नदी लागल्या वर ते गुरु आणि शिष्य एका गोळीत बसून नदी पार करू लागले.
इतक्या वरती समाधान झाले नाही म्हणून ती चार मुले ही दुसऱ्या बोटीत बसून त्यांची टिंगल करत त्यांच्या मागे येऊ लागली.

पण काही वेळा ने अचानक त्या चार मुलांची होळी पाळली.
आणि ते चौघे ही पाण्यात बुडू लागली.
हे सागा बघत असलेल्या गुरु नी आपल्या शिष्या ला त्यांना वाच वायला सांगितले.

गुरु आज्ञा म्हणून त्या शिष्या नेही एक करून त्या चार ही मुलांना नदीच्या काठी आणून बसवले.
शिष्या ला वाटले की गुरुजी आता आपल्या ला शाबासकी देतील.
पण याउलट गुरुजींनी त्या शिष्या च्या जोरात मुस्काटीत मारली.

शिक्षक गोंधळ केला.
आणि विचार करू लागला की गुरुजींनी असे का केले?
तेवढ्यात गुरुजी बोलले.
अरे मूर्खा ची चार मुले एका साधू ची चेष्टा करत होते.
जर थोड्या वेळा पूर्वी यांच्या कृती वर प्रतिक्रिया दिली असती तर त्यांचे कर्म। तिथेच काढले असते.
परंतु काहीच केले नाही.
आणि त्यांना त्यांच्या कर्मा ची इतकी तीव्र शिक्षा भोगायची वेळ.

आपल्या आयुष्यात ही असेच काही असते.
गोष्ट सांगण्या चे तात्पर्य हे आहे की गुरुजींनी सांगितल्या प्रमाणे जेव्हा आपण कुणा च्या कृत्या वर ती काही प्रतिक्रिया देतो किंवा कोणा बद्दल काही बोलत असतो तेव्हां आपण त्यांचे कर्म वाटून घेत असतो.
म्हणून लक्षात ठेवा.

कुणा च्या पाठीमागे त्यांच्या बद्दल निंदानालस्ती करताना आपण उलट त्यांना त्यांच्या क्रमांक मोकळी करत असतो.
आणि हे फक्त इतरांबद्दल नाही. पण आपल्या स्वतः बद्दल ही लागू होत असते.

आपण खूप स्वामी सेवा करतो.
काही लोकांना तर चार चौघात आपण किती स्वामी सेवा करतो याचा आडंबर आणि देखावा करायची सवय असते.
कमी दुसरे तिसरे काही नाही पण आपण आपली सेवा निष्फळ करत असतो.
आणि मग कुठले दुःख आणि कुठले संकट आले की आपले स्वामी सेवक म्हणतात की आम्ही इतकी सेवा करतो. पण तरीही आपल्या ला इतक्या अडचणी येतात. विक्की दुखत येतात.

आपल्या ला याची जाणीवच नसते. नक्की आपल्या हातून कळत नकळत अनेक वाईट कर्म घडत आहेत आणि घडत राहणारच आहेत.
त्या कर्मांचें हो हे कुणा लाही चुकले नाही.
आपण आपल्या पाठीशी उभी स्वामी माऊली त्या कर्मांच्या भोगा ची तीव्रता किती तरी पटीने कमी करून आपल्या पदरात पाडत असते.
पण शेवटी मानवी स्वभावच आहे.

दुःखा पकडून ठेवाय चे आणि आलेले दुःख विचार करून करून किती तरी मोठे करून ठेवाय चे आणि मग काळजी करत बसायचे.
कधी कुठले संकट आले तर हे स्वतः च्या मनाला समजावून द्या की त्यातून आपण स्वामी कृपेने बाहेर पडणार साहू.
पण जर आपल्या डोक्या वरती स्वामी च्या वरदहस्ता नसता तर या संकटा च्या कितीतरी पटीने उग्र रूपा ला आपल्या ला सामोरे जावे लागले असते.

आपण कधी विचार करत नाही.
की आता जी वाईट परिस्थिती आहे. त्या पेक्षाही वाईट परिस्थिती आपल्या वर येऊ शकली असती.
कुणा च्या तरी गाडी चा असा कुणीतरी धडक दिली म्हणून तुटला म्हणून ती व्यक्ती दु, खी होते.
पण तिला हे समजत नसते की स्वामी कृपे ने कितीतरी मोठ्या अपघाती संकट फक्त त्या गाडी च्या आरशा वरती भागून केले आहे.

लक्षात ठेवा. आपल्या कर्मा चे भोग तर आपल्या ला भोगावेच लागणार आहेत.
पण स्वामी सेवा।। त्यांची तीव्रता कमी करते.
असं म्हणाय ला हरकत नाही की जवळ जवळ नाही शी करते.
मिळते हो कुठला ही दुःख आले. कुठली ही अडचण आली तर स्वामी नाम घेऊन त्याला तोंड देण्या ची तयारी ठेवा.
टीव्ही तो काळ निघून जाणार आहे.

आणि आयुष्यात दु, खाचे अनुभव आले तर सुखाची अनुभूती काय असते हे आपल्या ला समजणार आहे.
या गोष्टी फार अगं मी आहे.
अर्थात आपल्या विचार पलीकडच्या आहेत.
म्हणून तर स्वामी चरित्र सारामृत त्याच्या पहिल्या अध्याया तील ओवी ली आहे की त्या महाविष्णू चा अवतार गजवदना शिवा कुमार एकदंत परशु धर अगम्य दिला ज्या ची.

अशी अगं मी ला ज्या स्वामींची आहे त्यांच्या सेवेचे अहो भाग्य या आयुष्यात आपल्या ला लाभले आहेत याची जाणीव होण्या साठी आज चा विडिओ आपण स्वामी च्या चरणी रुजू करून आज इथेच थांबू या.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here