Home अध्यात्मिक 🙏🏻मासिक धर्माबद्दल स्वामी काय सांगतात ?🙏🏻आयुष्याच कल्याण करणारे स्वामींचे विचार 💐श्री स्वामी समर्थ

🙏🏻मासिक धर्माबद्दल स्वामी काय सांगतात ?🙏🏻आयुष्याच कल्याण करणारे स्वामींचे विचार 💐श्री स्वामी समर्थ

0
🙏🏻मासिक धर्माबद्दल स्वामी काय सांगतात ?🙏🏻आयुष्याच कल्याण करणारे स्वामींचे विचार 💐श्री स्वामी समर्थ


नमस्कार स्वामी भक्ता नं स्वागत आहे तुम चं पुन्हा एका नवीन पेंज मध्ये मित्रांनो, अक्कलकोट मध्ये स्वामींच्या रोज दरबार भरत असे. स्वामी भक्त अक्कलकोट मध्ये येत असतात. स्वामी 22 वर्ष अक्कलकोट मध्ये वास्तव्यास होते. या कारकिर्दी मध्ये 16 ओल्या ला त्यांनी कधीच महत्त्व दिले नाही. स्वामींना या सर्व गोष्टींची अत्यंत चीड होती. राग होता स्वामी चा दरबार भर ला वरती अनेक भक्त येत आणि त्यांच्या समोर डोकं टेक वून जात स्वामींचे दर्शन घेत आणि स्वामी सुद्धा त्यांना खूप आशीर्वाद देत.

परंतु जर का एखादी अडचणीत असलेली स्त्री दुर्गुण गर्दीत बसून आपल्या दर्शन घेते असं दिसते तेव्हा स्वामी स्वतः उठून त्या बाईकडे जात आणि तिला आपल्या हाताने प्रसाद भरवत असतात. विटाळ शब्दा त्यांना अत्यंत राग होता. स्वामी म्हणत बाई ही आई आहे आणि आई कधीच विटाळ शी होत नाही. अरे तुम्ही सगळे हराम खोर आहेत. जिल्ह्यातील तुम्हाला जन्म दिला तिला तुम्ही घरातून बाहेर बस होता असे शब्द स्वामी आपल्या भक्तांना बोलत असतात. मित्रांनो स्वामी ना या सर्व गोष्टींचा अत्यंत राग होता.

यासंदर्भात ली एक गोष्ट आज आपण तुम्हाला सांगणार आहोत तर स्वामिभक्त चोप्रा महाराज आपल्या सर्वांना माहिती देत आहेत.

तर गोष्ट अशी आहे की एकदा चोप्रा महाराजांनी त्यांच्या घरी सत्यनारायणा ची पूजा करायचा संकल्प केला होता. रीती प्रमाणे रीती प्रमाणे चोखा महाराज पूजेसाठी स्वामी ची परवानगी द्यावी म्हणून मठा मध्ये पोहोचले. स्वामींना चोप्रांनी नमस्कार केला. चोप्रा यांनी आपल्या संकल्पा बद्दल सर्व काही स्वामींना सांगितलं आणि स्वामी ची परवानगी मागितली. चोप्रा महाराजांचं बोलणं ऐकून स्वामी सुद्धा खुश झाले. चोपडा महाराजांना म्हणाले की छोट्या सत्यनारायण घालतो छान जेवण मात्र मिळणार चोपडा स्वामींचे बोलणे.

खुले झाले.

चोपणा स्वामी ची आज्ञा शिरसा वंद्य मान ली आणि प्रसन्न मना नं ते घरी परतले. त्यानंतर त्यांनी कुटुंबा शी चर्चा करून पुढील महिन्यात ला योग्य मुद्दा पूजेसाठी ठरव ला. पूजेची यथा सांग तयारी करण्यात आली. चोप्रा चं संपूर्ण कुटुंब त्यात गुंतून गेले. त्यानंतर पूजेचा दिवस उजाड ला.

प्रसादाची काहीच तयारी करायची नाही म्हणून सोपान महाराजांनी मन शा थोडीशी अस्वस्थ होती.

परंतु साक्षात स्वामी प्रसाद जाणार म्हटल्या वर ती प्रश्नच नव्हता.

अक्कलकोट मध्ये साडे कर म्हणून स्वामी भक्त होते. पूजेच्या बरोबर 13 दिवस अगोदर साडे कर यांचे वडील वार ले आणि पूजेच्या दिवशी त्यांचा 13 होतो. इकडे स्वामींना 13 जेवाय चं जेवायला कसं बोलवायचं म्हणून साडे कर द्विधा मन स्थिती मध्ये होते तर दुसरीकडे चोप्रा महाराजांची पूजा संपत आली होती. हे पाहून स्वामींनी आपल्या एका भक्ता ला पाठवून साडे कर यांच्याकडून 13 व्या चे जेवण मागवून घेतलं. ते जेवण घेऊन स्वामी स्वतः जेवण घेऊन घरी गेले आणि सत्यनारायणा च्या पूजेला स्वामी ने 13 व्या च्या जेवणा चा प्रसाद दाखवला.

सर्वांना प्रसाद ग्रहण करण्यासाठी दिला. सगळे मुकाट पणे जेवले स्वामी समोर बोलाय ची कोणा ची हिम्मत झाली नाही. मित्रांनो अशी 116 ची गोष्ट आपल्या.

राजा कसबेकर नावा ची स्वामींचे एक भक्त होती. एके दिवशी तिच्या मना मध्ये गुरुचरित्र समता मांडण्या ची इच्छा उत्पन्न झाली.

उद्यापासून सुरवात करावी यासाठी विचार करत होती. परंतु तिच्या समोर दोन अडचणी होत्या. एक म्हणजे दुसर् या दिवशी अमावस्या होती आणि दुसरे म्हणजे तिची मासिक पाळी सुद्धा त्याच आठवड्यात येणार होती. त्यामुळे काय करावं या विचारात राधा पडली. आता काय करावे यावर उपाय काय? असं म्हणून ती विचार करू लागली आणि शेवटी तिकडे जाऊन स्वामींना विचाराय चं ठरवलं आणि ते स्वामी पोहोचली. मठा मध्ये गेल्या वर स्वामी नमस्कार करून काही विचाराय च्या आतच स्वामी तिच्या वर गरज ले. राजे हे अडचण आम्हाला तुमच्या लोकांसाठी असं काही नाही.

तुमच्याकडे 10.

समीक्षे, स्वच्छ आणि लखलखीत आहे. जा जाऊन गुरुचरित्र पाच.

वाचणे अगोदर माझ्या साठी पेला भर दूध ठेवाय ला विसरू नकोस आणि वाचून झालं की पिऊन टाकतो.

अडचण बच्चन काही नाही जाऊ.

स्वामींचा उपदेश ऐकल्या नंतर राधा तिथून निघून गेली. त्यानंतर स्वामी सांगितल्या प्रमाणे तिने गुरुचरित्र पारायण मोड लं मांडलं. पेला भर दूध स्वामी साठी ठेवलं. तिचा सप्ताह सुरळीत पार पडला आणि उद्यापनाच्या दोन दिवसानंतर तिची मासिक पाळी पुन्हा सुरू झाली. श्री स्वामी समर्थ मित्रांनो.

स्वामींना सुद्धा विटाळा या गोष्टी चा प्रचंड राग होता. स्वामी अनेक लीला दाखवून भक्तांच्या मनात ला अंधविश्वास, अंधश्रद्धा धुडकावून लावत होते.

स्वामी ने आपल्या भक्तांना नेहमी मार्गदर्शन करताना अशा प्रकारच्या अंधश्रद्धे वर ती पहा केले आहेत.

या कलियुगा मध्ये चमत्कारा शिवाय नमस्कार नाही हे तत्त्व ते पूर्णपणे जाणून होते. म्हणूनच त्यांनी आपल्या रंजल्या गांजल्या भक्तांसाठी चमत्कार केली. परंतु प्रामुख्याने त्यांचा भर होता. तो म्हणजे समाज सुधारणार आणि समाज प्रबोधना बँकांचा कोंबड्या चा बळी देऊन देवरा प्रसन्न करणे त्यांना अजिबात मान्य नव्हता. पण खेळण्या साठी किंवा मनोरंजना साठी जरी हातात पत्ते घेतले तरी देखील त्यांना सहन होत नव्हता. दगडा ला शेंदूर फासून गोरगरिबांना फसवणाऱ्यांना फसवणारे चित्र त्यांनी.

नेहमी टीका केलेली आहे. एकदा तशाच प्रकारे शेंदूर फासून देव म्हणजे दगडा वरच त्यांनी लघुशंका केली असे आपले स्वामी कायमच अंधश्रद्धे वर प्रहार करत राहिले. म्हणूनच मित्रांनो, श्रद्धा आणि विश्वास ही दोन्ही भक्ति चें रुपये.

किंबहूना फक्त मध्ये श्रद्धा आणि विश्वास हे दोन रंग मिसळ लेले आहेत. परंतु भक्ति, श्रद्धा आणि अंधश्रद्धा यातील सीमारेषा खूप पुसट आहे असे स्वामी सांगतात. म्हणूनच आपली श्रद्धा केव्हा कशी अंधश्रद्धे मध्ये बदलेल हे लक्षात सुद्धा येणार नाही आणि म्हणूनच म्हणतात ना श्रद्धा असावी पण अंधश्रद्धा नसावी.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here